วิภาวี สุวรรณโชติ

เก้าปีก่อนผมเริ่มจากรับตัดวิดีโองานบวชกับงานแต่งให้ร้านถ่ายรูปแถวบ้าน คิดเป็นรายม้วน แล้วนั่งเรียน Premiere Pro จากคลิปสอนฟรีตอนดึก ๆ ตอนนั้นคิดว่าการตัดต่อคือการเอาช็อตสวยมาต่อกันให้ครบ

สิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุดในเก้าปีนี้ไม่ใช่โปรแกรม แต่เป็นความอดทนของคนดู เมื่อก่อนอินโทรสิบวินาทีถือว่าปกติ ตอนนี้ถ้าสามวินาทีแรกไม่มีอะไรให้ค้างสายตาไว้ เขาก็เลื่อนผ่านไปแล้ว ผมเลยตัดงานแนวตั้งกับแนวนอนด้วยจังหวะคนละแบบ ไม่ใช่แค่ครอปให้พอดีกรอบ คลิปยาวบน YouTube ผมวางโครงเป็นบทก่อน ตัดลมหายใจและคำฟุ่มเฟือยออกให้เรื่องเดินไปข้างหน้า ส่วนคลิปสั้นบน TikTok ผมยอมทิ้งฟุตเทจสวย ๆ ถ้ามันทำให้จังหวะสะดุด

เรื่อง color grading ผมไม่ชอบดันสีจนหน้าคนออกส้ม ปกติจะแก้สีผิวให้ถูกก่อน แล้วค่อยวางโทนทั้งเรื่องให้ไปทางเดียวกัน โดยเฉพาะเวลาฟุตเทจมาจากกล้องสองสามตัวคนละยี่ห้อ ส่วนซับไตเติลผมยังไล่พิมพ์เองทีละบรรทัด เพราะระบบถอดเสียงอัตโนมัติยังจับคำทับศัพท์กับชื่อสินค้าผิดอยู่บ่อย ๆ แล้วคนดูจับผิดตรงนี้ไวมาก

ผ่านระบบนี้มา 71 งาน ได้รีวิว 55 ครั้ง ผมส่งฉบับตัดหยาบให้ดูก่อนเสมอ จะได้แก้โครงเรื่องกันตั้งแต่ยังไม่ลงรายละเอียด